Sevgilime

Hayat dedikleri koca yanılgının çıkmazında
Bir gölgeye denk düştüm.
Gölge konuşur mu bilmezdim, konuştu:
“Seninleyim” dedi.
Serinledim.
Öyle ki artık hayattan korkmadım
Rüzgarın sesi yüreğime elem vermedi
Kaç derece güneş bilmeden sevdim
Onu düşündüm, aklımı ayırdım
Sevmek bir gölgeye sığınmakmış anladım
Çok sonraları güneşten kaçarken
Her gölgeye sığınışımda sanki ona sarıldım
Güneşi ve onu yaratan Allah’a şükrettim
“Kavuştum” dedim.
Sevgilime…